به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، جلسه هفتگی اخلاق عمومی با عنوان «شرح دعای هشتم صحیفه سجادیه» روز چهارشنبه در مسجد مدرسه علمیه حضرت قائم(عج) چیذر برگزار شد.
در این جلسه، آیتالله هاشمی علیا مؤسس مدرسه علمیه حضرت قائم(عج)، در ادامه شرح فراز «وَ نَعُوذُ بِکَ… مِنَ الْفَقْرِ إِلَی الْأَکْفَاءِ» به تبیین مفهوم «نور» در دعاهای معصومین(ع)، بهویژه امام سجاد(ع)، پرداخت.
وی با توصیه به قرائت دعای طلب نور در قنوت نمازها اظهار داشت: در دعاهای مأثور، جملات متعددی وجود دارد که در آنها از خداوند نور برای تمام وجود انسان درخواست میشود، مانند «اللّهم اجعل فی قلبی نورا و فی سمعی نورا و فی بصری نورا و فی لسانی نورا و فی یدی نورا و فی رجلی نورا و فی جمیع جوارحی نورا یا نور الانوار» یا «اللّهم نوّر ظاهری و سرّی». سؤال اساسی این است که این نور چیست؟
آیتالله هاشمی علیا با اشاره به دعایی از امام سجاد(ع) گفت: آن حضرت از خداوند میخواهد انسان را حفظ کند از اینکه فقیر را بهسبب فقرش خوار بداند یا ثروتمند دنیادوست را برتر بشمارد، زیرا شرافت حقیقی در طاعت خدا و عزت واقعی در بندگی او است، از این عبارات روشن میشود که مراد از نور، همان طاعت و بندگی خداوند است.
وی تصریح کرد: اگر اعمال ظاهری و باطنی انسان در مسیر طاعت و عبادت الهی باشد، نور است و اگر از مسیر بندگی خارج شود، ظلمت و تاریکی خواهد بود. قلب نورانی قلبی است که در آن ظلمت گناه و غفلت از خدا نباشد و توجه آن صرفاً معطوف به رضایت و بندگی پروردگار باشد.
این استاد اخلاق، با اشاره به مصادیق ظلمت در زندگی انسان، تصریح کرد: دشمنی با مؤمنان، عداوت با دین خدا و مخالفت با مسیر اولیای الهی، از عوامل تاریکی قلب است، هر شنیدن، دیدن و حضور در مجلسی که گناه در آن باشد، ظلمتآفرین است، در مقابل، مجالس علمی، دینی، اخلاقی و معنوی، مجالس نور هستند.
وی اعضا و جوارح انسان را محل تجلی نور یا ظلمت دانست و اظهار کرد: گوش نورانی گوشی است که به غیبت، فحاشی و معصیت سپرده نشود؛ چشم نورانی چشمی است که به علم، قرآن، معارف اهلبیت(ع) و مؤمنان بنگرد؛ زبان نورانی زبانی است که در مسیر ذکر، تبلیغ دین و عبادت به کار رود؛ دست و پا نیز اگر در مسیر طاعت و خدمت به کار گرفته شوند، نورانی میشوند و اگر انسان را به مجالس گناه ببرند، مایه ظلمت خواهند بود.
آیتالله هاشمی علیا، با تأکید بر مجاهدت نفس اظهار کرد: هرچه معرفت انسان به خدا بیشتر شود، عظمت و جلوه الهی در دل او افزونتر میشود، انسان باید قابلیتهای درونی خود را با بندگی خالصانه، مجاهدت با نفس، عبادت، اشک نیمهشب و توجه قلبی به خدا رشد دهد.
وی با اشاره به دعای امیرالمؤمنین علی(ع) بیان کرد: درخواست «اللّهم نوّر ظاهری بطاعتک و باطنی بمحبّتک و روحی بمشاهدتک» نشان میدهد که طاعت، محبت و معرفت، حقیقت واحدی دارند و نور واقعی انسان را میسازند. دیدن خدا، دیدن با چشم سر نیست، بلکه با چشم قلب مؤمنِ عارف به حق امکانپذیر است.
استاد حوزه با اشاره به آیات و روایات مربوط به «فوز عظیم» بیان کرد: فوز عظیم در حقیقت، نورانیت، عشق و محبت الهی است، نه صرفاً نعمتهای ظاهری بهشت، این نور در قیامت راه صراط را روشن میکند و مؤمنان را از منافقان جدا میسازد.
وی اظهار کرد: نعمتهای الهی در دنیا نیز به برکت اولیای الهی، امام زمان(عج) و شیعیان واقعی جاری میشود؛ کسانی که بهترین اوقات خود را در طاعت خدا میگذرانند و از هر لذتی که خارج از مسیر بندگی باشد، استغفار میکنند.
آیتالله هاشمی با هشدار نسبت به غفلت از عمر و اشتغالات بیهوده، بهویژه استفاده نادرست از ابزارهایی مانند تلفن همراه، خاطرنشان کرد: عمر سرمایهای الهی است و اگر در مسیر طاعت و ذکر خدا مصرف نشود، خسارتبار خواهد بود.
انتهای پیام/










نظر شما